درحالی که مصر و دیگر کشورهای عربی با ساخت موزههای بزرگ در تلاش برای بازسازی چهره خود هستند، طرح تأسیس بزرگترین موزه هنرهای اسلامی جهان در ایران بلاتکلیف مانده است. این ایده از سال ۱۳۹۸ مطرح شده ولی هنوز بیسرانجام است؛ طرحی که به زعم ایدهپرداز آن، «اگر بهدرستی اجرا شود، ایران میتواند بهطور واقعی و اقتصادی، جایگاه خود را بهعنوان پایتخت فرهنگی و هنری جهان اسلام تثبیت کند.»
در چهار دوره حراج باران، حراج تخصصی خط، خوشنویسی و هنرهای اصیل اسلامی، آثار تمدنی متعددی حائز رکوردهای جالب توجه شده اند که شش اثر آن در این نوشتار معرفی می شوند.
محبوبه کاظمی دولابی از سال ۱۳۹۵ با تاسیس حراج باران، نخستین حراجی تخصصی خط، خوشنویسی و هنرهای ایرانی اسلامی در خاورمیانه، اهمیت توجه به هنرهای اصیل و تمدنی را به منطقه یادآوری کرده است؛ حراجی که چهار دوره از آن برپا شده است.
امیراحمد فلسفی هنرمند خوشنویس، این هنر را زبان مکتوب روح ایرانی دانست و ارزش فرهنگی خوشنویسی سنتی را در حراجهای جهانی بالاتر از نقاشیخط برشمرد.
«تکرار» آفت است!
امیرهوشنگ عاملی یکی از خوشنویسانی است که به عملکرد انجمن خوشنویسان ایران انتقاد دارد. او میگوید: هنردوستان معدودی در خارج از کشور خوشنویسی ما را میشناسند. آنهایی که خوشنویسی را میشناسند نیز آن را کاری سنتی میدانند؛ چیزی مانند «گیوهدوزی» در یزد یا «گلیم بافی» در شهر طالقان! آنها اغلب خوشنویسی را هنری بومی میدانند که مختص خودمان است.
هویت، معنا، و خلاقیت بومی سه رکن پایدار استوار در توسعه ایران آینده هستند؛ هنرهای تمدنی، در نقطه تلاقی این سه رکن ایستادهاند، آنها حامل تجربه تاریخی ملت، زبان زیباییشناسی ایرانی_اسلامی و موتور خلاقیت بومیاند.
یک کنشگر فرهنگی با انتقاد از برخی اظهارنظرها درباره حمله رژیم صهیونیستی و آمریکا، این نوع نظرات را خلاف حقوق مردم ایران و تلاشی آشکار برای تضعیف تمامیت ارضی ایران دانست.
در حالی که جنگها و درگیریهای مسلحانه، همواره جان انسانها و زیرساختهای شهری را تهدید کردهاند، یکی از قربانیان خاموش این بحرانها، میراث فرهنگی و آثار تاریخی است؛ گنجینههایی که هویت ملتها را شکل میدهند و پیوندی ناگسستنی میان گذشته و حال برقرار میکنند.